شناسه خبر: 57218
تاریخ انتشار:۱۳۹۶ دوشنبه ۲۸ اسفند، ساعت 10:11
"شوخ طبعی" حوزه گسترده‌ای است که انواع و اقسام لطایف را در خود جای داده است، متوسل شدن به نازل‌ترین سطح شوخ طبعی که هزل و هجو است، آن هم در مواجهه با گروهی از مردم، خطای بزرگی است که درغلتیدن به آن، هنرمند این حوزه را به قهقرا می‌برد.

در جشنی که اخیرا با عنوان عیدانه در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی برگزار شد، یکی از هنرمندان حوزه "استندآپ کمدی" به عنوان مجری برنامه، به بیان "شوخی"های غیرقابل دفاعی پرداخت که اعتراض گسترده پرستاران کشور را برانگیخت. 
مشاهده فایل ویدیویی از مجید افشاری؛ هنرمند کمدین که طی آن پرستاران را  بی‌انصافانه هدف "شوخی"های خاص قرار داده  بود، به شدت حیرت‌زده‌ام کرد. نه از آن جهت که ایشان متوسل به تعابیری آنچنانی برای خنداندن دیگران شدند، زیرا در برنامه خندوانه نیز می‌شد رگه‌هایی از علاقمندی ایشان از درغلتیدن به حوزه چنین شوخی‌های را دید. آنچه در مراسم اخیر اعجاب‌آور بود، درنوردیدن مرزهای اخلاق و هتاکی نسبت به کسانی است که اتفاقا جزو زحمتکش‌ترین افراد جامعه نیز محسوب می‌شوند. کسانی که همواره در حوزه درمان مورد تبعیض قرار داشته‌اند و مشکلات مربوط به حرفه آنان، سبب قرار گرفتن شغل‌شان در رده کارهای سخت و زیان‌آور شده است. 
افشاری جوان خوش ذوقی است که قبلا در برنامه خندوانه نشان داد، درک درستی از اصول "اجرای" استندآپ کمدی دارد، اما آیا برای موفقیت در این حوزه هنری و خنداندن هرچه بیشتر مردم که لازمه ارتقا در این زمینه است، هنرمند حق دارد، بدون توجه به پیامدهای فعالیتش، بی‌انصافانه یک گروه اجتماعی را هدف نیشدارترین تعابیر  قرار دهد؟ 
"شوخ طبعی" حوزه گسترده‌ای است که انواع و اقسام لطایف را در خود جای داده است، متوسل شدن به نازل‌ترین سطح شوخ طبعی که هزل و هجو است، آن هم در مواجهه با گروهی از مردم، خطای بزرگی است که درغلتیدن به آن، هنرمند این حوزه را به قهقرا می‌برد.
به عنوان یک طنزپرداز، توصیه‌ام به مجید افشاری که او را هنرمندی با استعداد در حوزه "استندآپ کمدی" می‌دانم این است که تا زخمی که بر روح پرستاران و جامعه‌ای که شاهد بی‌انصافی او بوده، وارد آورده از این کهنه‌تر نشده است، در دلجویی و عذرخواهی مناسب شتاب کند. این هنرمند آینده درخشانی خواهد داشت، اگر به این نتیجه برسد که توسل به چنین شوخی‌هایی در مورد گروهی از مردم برای خنداندن گروهی دیگر، توشه مناسبی برای گام نهادن در مسیر پرسنگلاخ موفقیت نیست.
در پایان روی سخنم با کسانی است که در آن جمع حضور داشتند و با خنده‌های سرمستانه خود، نمک بر زخم پرستاران  پاشیدند. نمی‌دانم آن جمع که در میانشان بعضی از مسئولان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی هم حضور داشتند، در روز پرستار هنگام سخنرانی یا حضور در مراسم تجلیل از پرستاران، به واسطه سکوت و یا شاید همراهی در معرکه توهین به آنان شرمنده نخواهند بود؟ آیا انحطاط اخلاقی جامعه ما تا آنجا پیش رفته که حتی دانشگاهیان ما هم حساسیت خود را نسبت به دفاع از حرمت و حیثیت همکاران شریف و پرتلاش خود از دست داده‌اند؟

آپارات سراسری - استان ها
اظهار نظرات | 0
captcha