شناسه خبر: 32231
تاریخ انتشار:۱۳۹۵ پنج شنبه ۱ مهر، ساعت 09:43
مهم ترین و معروف ترین لقب امام موسی کاظم علیه السلام ، «کاظم» است. کظم به معنی بیرون آمدن نَفَس است. کَظوم کسی است که نَفَس خود را حبس می کند و این کنایه از سکوت است و کاظم یعنی فرو خورنده خشم و غضب

امام کاظم(علیه السلام) و احیای فرهنگ عاشورا


روز بیستم ذی الجه بنا به قولی ولادت مبارک امام کاظم ( ع) است ضمن تبریک این روز خجسته  مطالب کوتاهی از سایت حوزه در خصوص احیاگری ایشان از فرهنگ عاشورا راتقدیم می نماییم
زنده نگه داشتن یاد و نام امام حسین(علیه السلام) و حماسه عاشورا به عنوان نماد مقاومت اهل بیت (علیهم السلام) در برابر جبهه کفر و نفاق و مقابله با طغیان و ستمگری، یکی از مهم ترین دغدغه های امامان معصوم(علیهم السلام) بوده است. آن بزرگواران می کوشیدند تا قیام جاویدان عاشورا زنده بماند و پیام پایداری و استواری اهل حق در مقابل باطل در بلندای تاریخ با نام مقدس حضرت امام حسین (علیه السلام) طنین انداز شود. از شیوه هایی که حضرت موسی بن جعفر(علیهماالسلام) برای رساندن پیام استواری و مقاومت از آن بهره می برد، تداوم بخشیدن و زنده نگه داشتن یاد و خاطره جدّ بزرگوارش حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) بود. این روایت بیانگر این حقیقت است: محدث نوری می نویسد: منصور دوانیقی در عید نوروز، امام را مجبور کرد که در مجلس عمومی بنشیند و مردم برای عرض تبریک به محضرش بیایند و هدایا و تحفه ها را به حضور آن حضرت بیاورند. امام به ناچار در آن مجلس نشست و فرمانداران و فرماندهان و امرای لشکری و کشوری و عموم مردم برای تهنیت می آمدند و هدایا و تحفه های فراوانی می آوردند و خادم منصور همه هدایا را ثبت می کرد. آخرین فردی که به حضور امام آمد، پیرمردی سالمند بود که به امام عرضه داشت: ای پسر دختر رسول خدا(صلی الله علیه و آله)! من مرد فقیری هستم که از مال دنیا بی بهره ام، اما سه بیت شعری را که جدم در رثای جدّتان حضرت حسین بن علی(علیهماالسلام) سروده، به خدمتتان تقدیم می کنم:
عَجِبْتُ لِمَصْقُولٍ عَلاک فِرِنْدُهُ یَوْمَ الْهِیاجِ وَ قَدْ عَلاک غُبارٌ
یَوْمَ الْهِیاجِ وَ قَدْ عَلاک غُبارٌ یَوْمَ الْهِیاجِ وَ قَدْ عَلاک غُبارٌ
یا ابا عبدالله! من (از دشمنان تو تعجب نمی کنم که چرا تو را کشتند، بلکه) تعجب می کنم از شمشیری که بر بدن نازنین تو در روز عاشورا فرود آمد، در حالی که غبار کربلا بر بدن تو نشسته بود.
وَلاِسْهُمٍ نَفَذَتک دونَ حَرائِرَ یَدْعُونَ جَدَّک وَالدُّمُوعُ غِزارٌ
یَدْعُونَ جَدَّک وَالدُّمُوعُ غِزارٌ یَدْعُونَ جَدَّک وَالدُّمُوعُ غِزارٌ
من شگفت زده هستم از آن تیرهایی که بر بدنت فرو رفتند، در حالی که خانواده ات با چشمان اشکبار قتل تو را نظاره کرده و جدّت را صدا می زدند.
اِلاّ تَقَضْقَضَتِ السِّهامُ وَ عاقَها عَنْ جِسْمِک الاْجْلالُ وَالاْکبارُ
عَنْ جِسْمِک الاْجْلالُ وَالاْکبارُ عَنْ جِسْمِک الاْجْلالُ وَالاْکبارُ
یا ابا عبدالله! چرا بزرگی و جلالت تو مانع نشد از این که تیرها بر بدنت اصابت کنند و آن جسم پاک را مجروح نمایند! امام فرمود: احسنت! بارک الله فیک! هدیه ات را پذیرفتم، بفرما بنشین! آنگاه به خادم گفت: از منصور بپرس در مورد این همه هدایا چه تصمیمی دارد؟ منصور گفت: همه آنها را به حضرت کاظم (علیه السلام) بخشیدم، هر طور دوست دارد مصرف کند. امام نیز تمام آن تحفه ها را به آن پیرمرد شیعه که زیباترین اشعار را در مرثیه امام حسین(علیه السلام) خوانده بود، بخشید و او را تشویق نمود امام کاظم(علیه السلام) به این وسیله، از شاعران و احیاگران حماسه عاشورا تجلیل نمود و پیام پایداری اهل بیت(علیهم السلام) را که در حرکت انقلابی امام حسین(علیه السلام) جلوه گر شده بود، علنی ساخت.

 

آپارات سراسری - استان ها
اظهار نظرات | 0
captcha