آخرین اخبار

زمان انتشار: ۱۳۹۷ شنبه ۱۳ مرداد ساعت 15:09 تاریخ بروزرسانی : ۱۳۹۷/۵/۱۳ ساعت 15:17    تعداد بازدید: 216    کد مطلب: 63782

اکوسیستم کسب‌وکار؟!
مهران امیری


نوشته‌ها، سخنان و ادبیات امروزی کسب‌وکار در کشور مملو از عبارات و کلماتی هستند که درک درست مفهوم و معنای اصلی و الزامات پیرامونی آن‌ها را ضروری می‌کند. گرچه متاسفانه مواردی همچون استفاده بی‌پروا از کلمات وارداتی و جایگزین نکردن کلمات فارسی، بر ابعاد این مشکل می‌افزاید، اما مسئله اصلی همچنان روشن‌نشدن واقعیت و مفهوم اصلی و متعارف این کلمات و عبارات است. عبارت اکوسیستم کسب‌وکار یکی از این دست عبارات ابهام‌آفرین است.
معنای روشن و ساده عبارت اکوسیستم کسب‌وکار، همان فضا یا بستری است که در آن تعامل بین همه اجزای موثر در کسب‌وکار برقرار می‌شود. با این تعریف در واقع اکوسیستم، سامانه‌ای است که علاوه بر ایجاد فضای فعالیت برای اجزا، رابطه بین آن‌ها و شیوه دادوستد بین هر کدام از اجزا را تعریف می‌کند. اکوسیستم کسب‌وکار مفهومی جدید و در بطن خود، بیانگر سطوح مختلف همکاری و مشارکت بین عناصر و اجزایش است. وقتی که صحبت از اکوسیستم کسب‌وکار می‌کنیم، علاوه بر نقش متقابل اجزا و فضای ارتباطی آن‌ها، به این نکته نیز توجه داریم که بدون هیچ شرح و تاکید اضافی، هر جزء از آن، بیشترین سطح مشارکت برای رسیدن به بالاترین ارزش‌ها را فارغ از آنچه دیگران انجام می‌دهند، ابراز می‌کند.
از طرفی پذیرفتن مفهوم حضور در یک اکوسیستم به این معناست که حیات همه عناصر به زنده‌بودن اکوسیستم وابسته است و هرچه کلیت اکوسیستم حیاتی پُربار، زنده، پایدار و ارزنده داشته باشد، منافع بیشتری خلق‌شده و همه از آن، بهره‌مند می‌شوند، بنابراین انتظار می‌رود تلاش اجزای اکوسیستم نه تنها برای حفظ و بهبود حیات خود، بلکه در مسیر بهترکردن شرایط برای تداوم حیات اکوسیستم نیز باشد. با این نحوه معرفی اکوسیستم باید پرسید: اساسا درک ما از فضای کسب‌وکار در کشور درکی منطبق بر اکوسیستم است؟ وضعیت عمومی اکوسیستم کسب‌وکار کشور چگونه است؟ بازیگران و اجزای مهم آن کدام است؟ آیا آن‌ها رفتار متعارف مورد توقع را از خود بروز می‌دهند؟  در یک کلام به نظر می‌رسد نه تنها احساس عمومی بازیگران اکوسیستم کسب‌وکار کشور، بلکه حتی ناظران بیرونی چنین است که اکوسیستم کسب‌وکار کشور حال خوشی ندارد. این بدحال و ناگواربودن وضعیت، هم به عوامل بیرونی و هم عوامل داخلی اکوسیستم برمی‌گردد. اما مهم‌تر اینکه رفتار بسیاری از بازیگران فضای کسب‌وکار کشور تناسبی با زندگی در یک اکوسیستم ندارد. چه مدیران و برنامه‌ریزان، چه بازیگران مهم این عرصه و چه کارگزاران آن، فهمی از تصویر کلان فضای رشد و حیات کسب‌وکار ندارند و به همین دلیل، شاهد انبوهی رفتارهای خودسرانه، جزئی‌نگر و نسنجیده هستیم. اکوسیستم کسب‌وکار کشور تنها قوانین، روابط نوشته و نانوشته، شرکت‌ها، سازمان‌ها، بانک‌ها، نهادهای مجری، کارگزار، قانون‌گذار و حمایتگر و ناظر نیست و در عین حال همه آن‌ها هم هست. همه این اجزا نقش و کارکرد و تاثیراتی در این اکوسیستم دارند، اما باید بدانند که فراتر از نقش و مسئولیت ویژه‌ای که برای پیشبرد کسب‌وکار یا مسئولیت خود برعهده دارند، وظیفه‌ای با همان اهمیت و ارزش هم برای حفظ و رشد اکوسیستم دارند، اما رفتارهای هیچ‌کدام از اجزایی که نام بردیم با این نگاه سازگاری ندارد.  بهبود و توسعه اکوسیستم کسب‌وکار کشور، شدنی، ضروری و برعهده همه ماست. لازم است پیش از اینکه با رفتارهای نسنجیده خود، این موجود را به سمت مرگ بکشیم، رفتارهای متناسب با جایگاه و وظایف خود را انجام دهیم. حفظ شرایط تداوم بقا، سلامت و رشد اکوسیستم کسب‌وکار کشور به‌ویژه در روزهایی که با دشواری‌های متعدد مواجه هستیم، یک وظیفه عمومی است که باید با حساسیت بیشتری و دست‌کم برای حفظ کسب‌وکار خودمان انجام دهیم.

منبع: هفته نامه آتیه نو شماره 162


کلید واژه
 

ارسال نظر
۱۰۰
captcha




Page Generated in 2/2154 sec