کلیک کنید
  • ۱۳۹۶ شنبه ۴ آذر
  • اِسَّبِت ٦ ربيع الاول ١٤٣٩
  • Saturday, November 25, 2017
زمان انتشار: ۱۳۹۶ يکشنبه ۱۹ شهريور ساعت 12:57 | تاریخ بروزرسانی : ۱۳۹۶/۶/۲۱ ساعت 09:17 | تعداد بازدید: 543 | کد مطلب: 47910
فارغ‌التحصیل بی‌تجربه یا کارگر متخصص؟

مهندس محسن سرخو - عضو هیئت‌مدیره سازمان تامین‌اجتماعی

مهندس محسن سرخو - عضو هیئت‌مدیره سازمان تامین‌اجتماعی

اظهرمن‌الشمس است که در یک فعالیت تولیدی، تنها بخش کوچکی از نیروهای مورد نیاز برای کار، فارغ‌التحصیلان دانشگاهی هستند و الباقی از میان کارگران ساده، کارگران ماهر و تکنسین‌ها جذب می‌شوند. بیشتر نیروهای متخصص و دانشگاهی به عنوان مدیر، رئیس خط، کنترل تولید و کنترل کیفیت به کار گرفته می‌شوند.

یک نکته دیگر را هم لحاظ کنیم؛ همچنان بیشتر نیروهای آماده و در جست‌وجوی کار، کارگران ماهر و ساده هستند و باز هم، فارغ‌التحصیلان مدارج عالیه دانشگاهی ما در اقلیت هستند. ممکن است، گفته شود چرا نیروهای دانشگاهی، در امورات پژوهشی به‌کار گرفته نمی‌شوند. پاسخ این است که اگر منظور، صرفِ امور پژوهشی است که این امور در بخش خدمات اقتصاد دسته‌بندی می‌شوند و ارتباطی با صنعت ندارند؛ اما اگر بحث از کاربست امور پژوهشی درون صنایع است، باید گفت این امور، نیروبر نیست؛ یعنی اشتغال زیادی ایجاد نمی‌کند. در واحدهای پژوهشی صنایع ما، دو سه نفر کار پژوهشی می‌کنند و بعد از آن، منجر به خط تولید عظیم می‌شود.

خط تولید نیز به نیروی کار ماهر و مجرب نیاز دارد که کارگران نیز از پس آن بر‌می‌آیند. مشکل جای دیگری است، چرخه نیروی کار و بازار کار، چرخه‌ای است که باید از ابتدا تا انتهای آن، درست طراحی شود؛ اما در کشور ما از سال‌های گذشته، درست انجام نشده. اقتصاد آموزش در کشور ما درست برنامه‌ریزی نشده و هیچ تلازمی میان بازار کار و اقتصاد آموزش وجود ندارد. چیزی که ما می‌بینیم این است که هدف آموزش‌گیرنده و آموزش‌دهنده، تامین نیاز بازار کار نیست. جوانان صرفا به دانشگاه رفته و مدرکی می‌گیرند که به‌خاطر عدم تعلیم درست، تخصصی نمی‌آموزند. 10سال پیش آن‌قدر پمپاژ دانشجو به دانشگاه‌ها داشتیم که شاهد تاسیس مداوم دانشگاه‌های غیردولتی بودیم، اما امروز می‌بینیم صندلی‌های این دانشگاه‌ها، خالی هستند؛ این یعنی هیچ برنامه‌ریزی در اقتصاد آموزش نداریم.

مشکل این است که فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را برای کارآفرینی تربیت نمی‌کنیم. آنها را جذب د‌وره‌های دانشگاهی می‌کنیم؛ اما به مهارت‌شان چیزی اضافه نمی‌کنیم. لذا پس از فارغ‌التحصیلی آنان می‌بینیم جذب بازار کار نمی‌شوند. هیچ تحولی هم در این عرصه نمی‌بینیم. 50 تا 70سال قبل، دانشگاه‌ها، کارشان تربیت کادر نیروهای دولتی بود. متاسفانه این ساختار در واحدهای درسی و فرآیند آموزش، اصلاح‌ نشده است. هنوز هم با همان روند کار می‌کنیم و افرادی تربیت می‌شوند که برای بخش خصوصی جذاب نیستند چون مهارتی نیاموخته‌اند. فارغ‌التحصیلان ما اگر انتظار درستی برای انتخاب حوزه کار و نوع شغل خود ندارند، به خاطر آموزش نادرست است. باید به کارفرمایان نیز حق داد. منصفانه که نگاه کنیم می‌بینیم کارفرمایان نیاز به نیروی متخصص دارند و بسیاری از نیروهای دانشگاهی ما، از تخصص بی‌بهره‌اند. چون به آنها در دانشگاه مهارتی نیاموخته‌ایم. اگر فردی برای یک کار مورد نیاز باشد و کارفرما به جای نیروی کارگر ماهر یا تکنسین، به دنبال نیروی دانشگاهی باشد، کارش پیش نمی‌رود و قطعا با زیان مواجه خواهد بود.

حتی بخش خدمات اقتصاد ما نیز تخصصی کار نمی‌کنند. شاید بخش آی‌تی به کمک خدمات آمده باشد؛ اما همچنان در این بخش،‌ به‌روز نیستیم. یک صنعتگر، بازاریاب خوبی برای محصولات خودش تلقی نمی‌شود. بخش خدمات است که باید نقش موثری را در ادامه فعالیت اقتصادی واحدهای تولیدی داشته باشد؛ شناخت بازارهای جهانی و آشنایی با مصرف‌کنندگان بین‌المللی، می‌تواند اطلاعات خوبی به تولیدکنندگان بدهد تا بتوانند بالاترین فروش محصول را داشته باشند. بخش خدمات ما نیز کاملا سنتی است، کالاهایی را از بازار معینی به بازار معینی ارسال می‌کنند؛ از گذشته تا‌به‌حال، همان روند را دنبال می‌کنند و هیچ خلاقیت و نوآوری در کارشان وجود ندارد. 

منبع: شماره 119 هفته نامه آتیه نو

نسخه چاپی نسخه XML فایل خبر ارسال به دوستان
کلید واژه
 
تلگرام سراسری - سایت اصلی
زمان انتشار: ۱۳۹۶ يکشنبه ۱۹ شهريور ساعت 12:57 | تعداد بازدید: 543 | کد مطلب: 47910
ارسال نظر
نام:
captcha
کد امنیتی:
پست الکترونیک:
نظر: 100

مشاهده دیدگاه بینندگان



بیمه شدگان محترم شما می توانید با مراجعه به سامانه سوابق بیمه شدگان از مجموع سوابق خود به تفکیک سال، ماه و روز مطلع شوید.
Page Generated in 1/1275 sec