شناسه خبر: 38352
تاریخ انتشار:۱۳۹۵ شنبه ۲۸ اسفند، ساعت 09:04
وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنْتُ وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ مَا دُمْتُ حَیًّا ، وَبَرًّا بِوَالِدَتِی وَلَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّارًا شَقِیًّا (مریم/32-31) و هر جا که باشم مرا با برکت‏ ساخته و تا زنده‏ ام به نماز و زکات سفارش کرده است، و مرا نسبت به مادرم نیکوکار کرده و زورگو و نافرمانم نگردانیده است.

عیسی (ع) : نیکی به مادر را خداوند به من سفارش کرده است


وَجَعَلَنِی مُبَارَکًا أَیْنَ مَا کُنْتُ وَأَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَالزَّکَاةِ مَا دُمْتُ حَیًّا ، وَبَرًّا بِوَالِدَتِی وَلَمْ یَجْعَلْنِی جَبَّارًا شَقِیًّا (مریم/32-31)
و هر جا که باشم مرا با برکت‏ ساخته و تا زنده‏ ام به نماز و زکات سفارش کرده است، و مرا نسبت به مادرم نیکوکار کرده و زورگو و نافرمانم نگردانیده است.


تفسیر

تفسیر المیزان - خلاصه
(قال انی عبدالله اتانی الکتاب و جعلنی نبیا، و جعلنی مبارکا این ما کنت و اوصانی بالصلوه و الزکوه ما دمت حیا): (عیسی گفت : من بنده خدایم که مرا کتاب داده و  پیامبر کرده و هر جا که باشم مرا با برکت نموده و تازمانی که زنده ام به نماز و زکات سفارش فرموده )، عیسی ع از اینجا زبان به سخن می گشاید و خود رامعرفی می کند، اما آن حضرت ابدا متعرض مسأله ولادت خود نشد، چون همین سخن گفتن طفل نوزاد خود معجزه ایست که هر تردیدی را در باره صحت گفتار او زایل می کند، خصوصا که در آخر گفتارش با درود و سلام بر خود، از نزاهت و پاکی مولدش خبر داده . از طرف دیگر عیسی ع گفتار خود را با عبارت (انی عبدالله ) آغاز کرد تا به عبودیت و بندگی خود اعتراف کرده و از زیاده گوئی اهل غلو جلوگیری کند و حجت خود را برآنها تمام نماید، همچنانکه در آخر کلامش هم فرمود: (و ان الله ربی و ربکم فاعبدوه )(20)،(همانا الله پروردگار من و شماست ، پس او را عبادت کنید). و پس از آن مسأله دادن کتاب ، یعنی انجیل و مسأله نبوت خود را اعلام فرمود و قبلاگفته شد که نبوت با رسالت تفاوت دارد و نبی شخص است که از عالم غیب خبر داشته وبوسیله وحی با آن در ارتباط است ، اما رسول شخصی است که علاوه بر نبوت مأمور به ابلاغ و ارسال پیام خدا و دعوت نمودن مردم بسوی دین الهی است ، لذا عیسی در آن زمان فقط نبی بوده و بعدها خداوند او را به رسالت بر می گزیند. و در ادامه می گوید: خداوند مرا در هر جا باشم باعث برکت و نمو خیر قرار داده ،یعنی وجود من برای مردم منافع بسیار دارد و علم نافع به آنها می آموزد و ایشان را به عمل شایسته دعوت می کند و با آدابی نیکو تربیتشان می نماید و بیماران آنها را شفا داده و اقویا را اصلاح و ضعیفان را تقویت و یاری می کند. و مرا تا زمانی که زنده هستم به نماز و زکات سفارش فرموده ، یعنی اشاره می کند که در شریعت من حکم نماز و زکات تشریع شده و نماز توجه بندگی مخصوص به جانب خدای متعال است که رابطه فرد با خداوند را اصلاح می کند و زکات انفاق مالیست که رابطه فرد با جامعه را اصلاح می نماید، پس این دو امر یعنی نماز و زکات (که حق جامعه را تضمین می کند) تا زمان مرگ باقیست.
(و برا بوالدتی و لم یجعلنی جبارا شقیا): (و مرا نسبت به مادرم نیکوکارکرده و مرا گردنگش و نافرمان و محروم قرار نداده )، می فرماید: خداوند مرا نسبت به مادرم و همه مردم مهربان و رئوف قرار داده و از مظاهر این رحمت و رأفت این است که من نسبت به سایر مردم هم جبار و شقی نیستم ، یعنی من چنان نیستم که جور و ستم خود را به مردم تحمیل کنم ولی جور آنها را تحمل نکنم و یا پذیرای خیرخواهی آنهانباشم .

احادیث موضوعی
رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
إنَّ الرَّجُلَ إذا نَظَرَ إلَى امرَأَتِهِ وَنَظَرَت إلَیهِ نَظَرَ اللّه  تَعالى إلَیهِما نَظَرَ الرَّحَمَةِ؛
وقتى مردى به همسر خود نگاه کند و همسرش به او نگاه کند خداوند بدیده رحمت به آنان نگاه مى کند.
نهج الفصاحه ص278 ، ح  628
حضرت زهرا سلام الله علیها:
خِیارُکم اَلیَنُکم مَناکِبَةً وَ اَکرَمُهم لِنِسائِهِم؛
بهترین شما کسی است که در برخورد با مردم نرم تر و مهربان تر باشد و ارزشمندترین مردم کسانی هستند که با همسرانشان مهربان و بخشنده اند.
عوالم العلوم و المعارف ج11 ، ص909
امام سجاد علیه ‏السلام :
حق زن این است که بدانى خداوند عزوجل او را مایه آرامش و انس تو قرار داده و این نعمتى از جانب اوست، پس احترامش کن و با او مدارا نما، هر چند حق تو بر او واجب‏تر است اما این حق اوست که با او مهربان باشى.
من لایحضره الفقیه ج 2، ص 621، ح 3214
امام على علیه السلام:
أَحسِنِ الصُّحبَةَ لَها فَیَصفُوَ عَیشُکَ؛
با همسرت خوش رفتار باش تا زندگى ات با صفا گردد.
من لایحضره الفقیه، ج4، ص392، ح5834

 

تلگرام سراسری - استان ها
نظرات | 0 نظر
captcha
Page Generated in 8/6470 sec